Het is 17.42 uur. Ik sta in de hal met mijn jas half uit en merk dat mijn kaken op elkaar geklemd zijn. Weer. De vergadering die om drie uur ontspoorde, zit nog steeds in mijn schouders, en als ik er nu niets aan doe, weet ik precies hoe de avond wordt: kortaf tegen het gezin, scrollen op de bank, slecht slapen.
Zo zagen mijn avonden er jarenlang uit. Ik probeerde alles wat wordt aangeraden: meditatie-apps die ik na een week weer verwijderde, yogalessen waar ik nooit naartoe ging, lange wandelingen die me alleen maar meer tijd gaven om te piekeren.
Wat uiteindelijk werkte, was iets dat ik voor de kinderen kocht.
We hebben in het voorjaar een bokspaneel aan de muur in de hal gehangen, vooral als leuk dingetje voor de kinderen. Zes raakvlakken die oplichten in patronen, eigen muziek via Bluetooth, punten op een display.
Op een avond na een echt waardeloze werkdag trok ik zelf de handschoenen aan, meer voor de grap. Drie nummers later stond ik daar, bezweet, buiten adem, en merkte ik iets vreemds: ik dacht niet meer aan mijn werk.
Dat is volgens mij het hele geheim. Hardlopen en wandelen laten je hoofd vrij om te piekeren. Dit niet. De lichtjes komen sneller dan de gedachten, en tegen de tijd dat het nummer voorbij is, heeft je lichaam precies datgene afgevoerd wat in je schouders vastzat.
Tegenwoordig ziet het er zo uit als ik na een slechte dag thuiskom:
Mijn man is begonnen met zijn eigen rondes na pittige gesprekken op het werk. De kinderen strijden in het weekend om de topscore. Hetzelfde apparaat, drie totaal verschillende behoeften.
Wat begon als stressverwerking bleek vermomd een echte cardiotraining te zijn. Tien minuten tegen het paneel op hoog tempo levert op:
Dus mijn drie nummers in de hal doen dubbel werk: mijn hoofd is even weg van de dag en mijn lichaam krijgt de meest effectieve minuten van de week. Ik heb geen schuldgevoel meer over afgezegde sportschoolsessies.
Ik schrijf dit omdat ik weet hoeveel mensen er rondlopen met op elkaar geklemde kaken om 17.42 uur. Het hoeft geen meditatie te zijn of een urenlange hardloopsessie. Soms is de leukste manier juist wat werkt: drie nummers, twee handschoenen, een muur.
De raakvlakken zijn gedempt, dus de buren horen niets, de montage duurde tien minuten, en als het toch niets voor jou is, heb je 30 dagen garantie. Maar ik vermoed dat jouw hal binnenkort ook een wachtlijst heeft.